النّفس القدسيّه و المقامات العاليّه ، شهريار بن احمد بن على - الفسائى » و تاريخش 616 است . بر لوح ديگر نوشته : « الشيخ الصّالح العابد السّالك ، جمال الدّين حسين » ؛ تاريخش نيز در سنهء مذكوره است و تاريخ مرمّت آن « 1 » را سنهء 793 نوشته ؛ اللّه هو العالم بحقايق الامور . شيخ على چوپان : در يك فرسنگى شيراز ، در سمت مذكور است . از حالش چيزى معلوم نشد و آن بقعه ، در دهى است كه متعلّق به امامزادهء واجب التّعظيم و التّكريم ، حضرت سيّد مير محمّد ؛ و توليت آن به جناب سيادت مآب ، مجتهد الزّمان ، آقا ميرزا هدايت اللّه مذكور است . مكرّرا گفته‌ايم كه قبور و مزارات ، افزون از شمار ، در شيراز و خارج شهر به مسافات قريبه و بعيده هست كه ما نه از عهدهء ذكر همهء آنها مىتوانيم برآمد و نه حالشان بر ما معلوم است كه آنها كيانند و در چه عهد بوده‌اند ؛ زيرا كه الواحشان ناچيز شده . پس رشتهء اين مطلب را قطع مىنمائيم و بازگشت به شهر كرده ، از ديگر ابنيهء شيراز سخن مىسرائيم ؛ بعون اللّه تعالى . مدرسه‌هاى شيراز « 2 » مدرسهء آقابابا خان : در محلّهء درب شاهزاده ، در جنب مسجد وكيل است ؛ يعنى در پشت يكى از شبستانهاى آن واقع شده . بناى آن مدرسه ، از مرحوم كريم خان زند است كه شالوده‌هاى آن را نهاده و به اتمامش موفق نشده . پس مرحوم حاجى محمّد حسين خان صدر اصفهانى ، شروع در اتمام آن نمود ؛ باز توفيق نيافته ، از شيراز رفته ؛ آنگاه مرحوم آقا بابا خان بارفروش « 3 » مازندرانى فرّاش‌باشى مرحوم فرمانفرما حسين على ميرزا ، در سال

--> ( 1 ) . تاريخ مرمّت را نيز بر لوح مزار نقش نموده‌اند ؛ يعنى در سنهء مذكوره ، سنگ را عوض نموده ، تجديد كرده‌اند . ( 2 ) . مدرسه‌هاى شيراز را كه نام مىبريم ، حروف تهجّى اوّل آنها ملحوظ است . ( 3 ) . بارفروش شهرى است از مازندران ؛ در اصل ، « بارفروش ده » بوده ، به كسر دال ، يعنى دهى كه در آنجا بار به فروش مىرسد .